هیچ نهادی در نگهداری و ساختِ تمدنِ بین‌النهرین همچون مدرسه ادوبا ــ یعنی «خانهٔ الواح» ــ نامیده می‌شد، سهمی نداشت. آن مدرسه نه تنها میراثِ هنریِ فرهنگِ سومری و بابِلی را برای نسل‌های بعدی حفظ کرد، بلکه هدفی برای نشرِ دانش نیز بود. از این منظر، تیمِ آموزشی ادوباِ نام خود را از آن الهام می‌گیرد تا از طریق دروازهٔ آموزش عالیِ نوین، حضوری نو و معاصر از ادوبا باشد.